Ποίηματα που αγαπώ: "...Αλλού Να Μ' Αγαπάς", Αχιλλέας Παράσχος (1838-1895)

 

...Αλλού Να Μ΄Αγαπάς

- Δεν θέλω να με αγαπάς ως μ' αγαπούν οι άλλοι,

μ' αγάπην ομοιάζουσαν της αύρας τας ριπάς.

Το αίσθημα του έρωτος στιγμήν, ως άνθος, θάλλει.

Εδώ υπάρχει θάνατος. Αλλού να μ' αγαπάς!

- Αλλού; και πού να σ' αγαπώ; και πού δεν είναι μνήμα;

Επάνω, κάτω, εις την γην, τας σφαίρας τας λοιπάς;

Παντού ερίσκεται, το πάν θανάτου είναι κτήμα.

Παντού υπάρχει θάνατος. εδώ να μ' αγαπάς...

Εδώ, εδώ! Πριν την ζωήν ο θάνατος μαράνει

και φθινοπώρου πριν ιδείς ημέρας σκυθρωπάς.

ταχύτερον ο έρως σου ο μέγας θ' αποθάνει.

Πολύ πριν παύσει η ζωή, θα παύσεις ν' αγαπάς...

- Όταν η νυξ τον ήλιον καλύπτει της ημέρας

κι υπό νεφέλας θάπτεται τι φως αγριωπάς,

μυρίους βλέπει σχίζοντας τα σκότη της αστέρας...

Έρως και φως είναι παντού. Παντού να μ' αγαπάς!

- Κόρον και λήθην και ψυχή, πριν ή εκπνεύσει, πνέει.

και της αγάπης η στιγμή πολλάς έχει τροπάς.

του μακροτέρου έρωτος βραδύτερον εκπνέει

κι η βραχυτέρα ύπαρξις. Εδώ να μ' αγαπάς!

- Κι εδώ, κι εδώ θα σ' αγαπώ, κι υπό την γήν, κι επάνω,

κι εις θανάτου έρεβος, κι εις βίου αστραπάς.

Δεν είναι χώμα η ψυχή. Ποτέ δεν θ' αποθάνω.

Είναι ζωή και ο θάνατος, οπόταν αγαπάς.

Edvard Munch, "Attraction II", (Lithograph 1866)