Πωλ Ελυάρ "Των Αλγηδονών Πρωτεύουσα", Paul Eluard "Capitale de Douleur" (Απόσπασμα)

Η φωνή σου, τα μάτια σου, τα χέρια σου, τα χείλη σου

Οι σιωπές μας, τα λόγια μας,

Το φως που φεύγει, το φως που έρχεται.

Ένα χαμόγελο και για τους δυο μας.

Θέλοντας να μάθω, είδα τη νύχτα να δημιουργεί τη μέρα

Χωρίς να αλλάζουμε στην όψη.

Ω, αγαπημένε καθενός

και του καθενός αγαπημένε,

Σιωπηλά το στόμα σου υποσχέθηκε να 'ναι ευτυχισμένο.

Μακριά, πιο μακριά λέει το μίσος,

Κοντά, πιο κοντά λέει ο έρωτας.

Μ' ένα χάδι βγάινουμε από την παιδική μας ηλικία.

Βλέπω όλο και καλύτερα την ανθρώπινη μορφή.

Σαν διάλογο ερωτευμένων, η καρδιά έχει μόνο ένα στόμα.

Τα πάντα στην τύχη, 

Όλες οι λέξεις χωρίς σκέψη, 

Τα συναισθήματα ακυβέρνητα,

οι άντρες περιπλανιώνται στην πόλη.

Το βλέμμα, ο λόγος...

και το γεγονός, ότι...

σ'αγαπώ.

Όλα

βρίσκονται σε κίνηση.

Κ΄αρκεί να προχωρήσεις, για να ζήσεις.

Να πας κοντά σε ό,τι αγαπάς.

Πήγαινα προς ο μέρος σου,

Πήγαινα ασταμάτητα, προς το φως.

Αν χαμογελάσεις θα με κατακτήσεις καλύτερα.

Οι ακτίδες από τα μπράτσα σου, έσκιζαν την ομίχλη.".